Harry Koch
9 april 1961 - 5 november 2013
Harry heeft vaak afscheid genomen. Talloze malen afscheid van het leven, maar ook afscheid van activiteiten die hij niet meer kon doen. Hij speelde prachtig piano, kocht een vleugel, maar deed die de deur uit toen bleek dat hij door de fysieke beperkingen de stukken die hij graag wilde spelen, niet meer kon spelen. Hij zette zich aan het arrangeren van koorwerken en richtte daarvoor een eigen bedrijfje op: Har’s notenbar. Ik kan me nog als de dag van gisteren die stap herinneren – eindelijk weer een invulling die ook inkomsten opleverde. In 2010 kreeg hij voor de derde keer kanker en na de intensieve behandeling, lukte het hem niet meer om te arrangeren. Het ontbrak hem aan concentratie en die is ook niet meer teruggekomen. Dat gold ook voor muziek luisteren. Alleen hele nieuwe en heftige stukken die hij nog niet kende konden hem soms boeien. Gelukkig veranderde dit het laatste half jaar en hebben we samen weer veel naar muziek kunnen luisteren.
Harry was een veelzijdig mens. Hij was de vraagbaak op computergebied, ook al lag zijn hart daar niet. Hij kon verrukkelijk koken en maakte daar ook heel veel werk van. Hij was ongelooflijk muzikaal en wist ook heel veel van muziek. Hij had een uitgesproken smaak, die in de loop van de jaren steeds uitgesprokener werd. En hij was een begenadigd schrijver. In 2010 ben ik een blog gestart om familie en vrienden op de hoogte te kunnen houden van de toestand van Harry. Harry heeft dit blog vanaf augustus 2010 overgenomen. Voor hem was het blog uiteindelijk een moment op de dag waarin hij kon verwoorden hoe hij zich voelde.
Met de beschrijving hierboven heb ik eigenlijk al de reden verwoord waarom ik deze website heb opgezet. Velen van jullie hebben al kennis gemaakt met de veelzijdigheid van Harry, maar misschien levert deze website nog nieuwe vergezichten op.
Hartelijke groet,
Birgit